Dziś tworzywa sztuczne odgrywają podstawowa role w życiu ludzkości. Pojawiają się w coraz to nowych dziedzinach naszego życia. Znajdują zastosowanie w wielu dziedzinach życia, doskonale zastępują metal, drewno. Są niezbędne do rozwoju przemysłu, techniki, medycyny, budownictwa. Z drugiej jednak strony polimery nie ulegają biodegradacji, czyli naturalnemu rozkładowi. To samo dzieje się podczas spalania polimerów. Tworzywa sztuczne są materiałami, których podstawowym składnikiem są naturalne lub syntetyczne polimery tzn. związki zbudowane z wielu polimerów, czyli pojedynczych ogniw długiego łańcucha. Tworzywa sztuczne moga być otrzymywane z czystego polimeru (np.: polimetakrylan metylu, polistyren, polietylen), z kopolimerów lub z mieszanek polimerów. Zazwyczaj jednak tworzywa sztuczne otrzymywane są z polimerów modyfikowanych metodami chemicznymi (np.: przez hydrolizę), fizycznymi (np.: przez degradacje) lub przez dodatek takich substancji jak: plastyfikatory, napełniacze, pigmenty, barwniki, stabilizatory, antyutleniacze, absorbery, nośniki, środki smarujące, porofory, środki tiksotropujace, środki antystatyczne, środki zmniejszające palność.

Syntetyczne tworzywa sztuczne można podzielić na trzy grupy:
Polimery termoplastyczne - miękną pod wpływem podwyższonej temperatury. Dzieje się tak dlatego, że łańcuchy polimerowe mogą poruszać się  względem siebie, a efekt ten staje się coraz wyraźniejszy wraz ze wzrostem temperatury. Przykładem może być polistyren lub polichlorek winylu (PVC).

Polimery termoutwardzalne – występują tu wiązania porzeczne pomiędzy poszczególnymi łańcuchami polimerowymi, uniemożliwiając ich przesuwanie się względem siebie. Dlatego takie materiały nie stają się plastyczne w wyższych temperaturach. Do tego typu polimerów zaliczyć można bakelit i żywice epoksydowe.

Elastomery – tworzywa o dobrych właściwościach sprężystych. W skład tej grupy wchodzą wszystkie związki gumo podobne, w tym guma oraz sztuczny i naturalny kauczuk. Podczas ich produkcji powstaje ściśle określona ilość wiązań poprzecznych pomiędzy łańcuchami molekuł. W rezultacie powstają materiały elastyczne, które można mocno rozciągać, używając stosunkowo niewielkich sił i które powracają do pierwotnego kształtu po ustąpieniu siły rozciągającej.

Polichlorek winylu (PVC) - jest w Polsce, a także w wielu innych krajach najważniejszym pod względem wielkości produkcji tworzywem sztucznym. Poli (chlorek winylu) otrzymuje się z chlorku winylu trzema metodami.

1) Polimeryzacja emulsyjna.

2) Polimeryzacja w zawiesinie.

3) Polimeryzacja w masie.
Każda z tych metod można otrzymać polimer o specyficznych właściwościach i dlatego wszystkie 3 metody są stosowane.